Voor deze wandeling hadden zich 28 personen aangemeld, waarvan er zich 13 weinig hadden aangetrokken van het weerbericht en gewoon wilden wandelen. Natuurlijk wel met paraplu en regenkleding onder handbereik. Vol goede moed en met een mager zonnetje gingen we op pad, maar dat kan snel veranderen zoals al gauw bleek. Al snel werden de paraplu’s uit het foudraal gehaald en geopend. Dit was echter niet voldoende, dus ook de regenkleding werd uit de rugzakken gehaald, (of was het andersom?). Op een bepaald moment stond de groep bij een bushalte: “zullen we?”. Nee, gewoon doorgaan. Kortom, een beetje regen, droog, keiharde regen, droog enz. Bij het beeld van de ondertekening van de grondwet van de Canarische Eilanden stonden we een poosje stil en gaf Fetze uitleg. Het beeld moet overigens flink opgeknapt worden was de algemene conclusie. Deze stop was één van de drie verrassingen die Fetze in petto had voor deze wandeling. De overige houden we tegoed. Bij Pépé Chiringo bij Parqué Sur dronken we een koffie en was het droog. Het vervolg van de wandeling, waarbij het ook regelmatig regende, goot of stortregende, was door San Fernando op weg naar de lunch, waar we als verzopen katten aankwamen en verwelkomd werden door de “thuisblijvers”, die daar overigens ook niet helemaal droog waren aangekomen. Al met al was er gewandeld, gelachen en gescholden op het weer zoals Nederlanders zo goed kunnen! Fetze wil deze wandeling in het nieuwe seizoen over doen, inclusief de verrassingen die we nog tegoed hebben. Fetze bedankt.
Leen.
Vervolg van een “thuisblijver”.
Ondanks het slechte weerbericht zijn er toch nog vele die de stoute wandelschoenen hebben aangedaan en de weergoden zijn gaan trotseren. Ik zelf was daar niet bij, de berichtgeving omtrent het weer was hier debet aan. Achter een bakkie Cortado zat ik bij Guarapo op hun terugkomst te wachten. Het venijn bleek voor hen in de staart te zitten want vlak voor de finish had Thor nog wat in petto voor de wandelaars in de vorm van een flinke plensbui. Zoals gewoonlijk werd ook hier om gelachen en druppelden, (leuke woordspeling), de deelnemers achter elkaar het restaurant binnen. Weer was de gezamenlijke maaltijd een gezellige afsluiter van het seizoen ‘25/‘26. Onwillekeurig gaan de gedachte terug naar de vele wandeltochten die wij hebben mogen maken naar diverse uithoeken onder leiding van Fria, Jennemie, Jan en Leen en de gezelligheid waarmee het gepaard ging. Een gezelligheid die door een ieder zeer gewaardeerd wordt, we willen het niet missen. Echter ik lees dat Fria, Leen en Jennemie na zoveel jaren de kar te hebben getrokken, opvolgers zoeken om het vlakwandelen in stand te kunnen houden. Ik hoop dan ook van ganser harte dat er, wellicht binnen de groep, opvolgers voor hen klaar staan. Want één ding is zeker: het zijn toffe dagen geweest. De schoenen gaan vast in het vet voor het volgende seizoen. Ik hoop allen daar weer in goede gezondheid te ontmoeten.
Johnny.