De laatste golf

Dear Gentle Reader…

Tja, aan alles komt eens een eind…
Vandaag is de laatste golf.
Golfdag of dag golf.
Ik raak er bijna van in de war.

Weer komen we samen op de eeuwige jachtvelden van Anfi Par3 en weer gaan we op jacht naar de perfecte slag. De slag die de bal voortdrijft door de lucht… Een mooie vlucht. Een slag die misschien wel een birdie wordt terwijl hij geen vogel raakt.

Maar helaas kon ik er niet bij zijn, dit keer. Ik moest voorrang geven aan andere zaken.

Han had een bijzondere spelvorm bedacht die vooral zijn rekenvaardigheid tot het uiterste testte en heel veel aan het toeval overliet. Achteraf niet uit te leggen natuurlijk en aan die kunst waag ik mij dan ook niet.

We sluiten vanavond het seizoen af met een etentje samen bij Atlantic Beach Club van Joanne en Erwin.

Han opent de avond met een speech:
Degenen die volgend seizoen nog steeds niet op de juiste manier kunnen rekenen met Stableford punten worden op cursus gestuurd, aldus Han. We moeten eens kijken wat we daar aan kunnen doen, vanuit de vereniging, bedoel ik. Enfin, die wens moet maar meteen in vervulling gaan. Lees verder….

Dit seizoen zijn 3 vrouwen bovenaan geëindigd:
1. Caroline Quispel
2. Monique Hoogenhuizen
3. Ineke Kerklaan

De strijd was tot het laatst toe spannend en het verschil tussen 1 en 2 was minimaal.
Caroline kreeg een mooie standaard en daarnaast een schitterende wisseltrofee met haar naam er op. Zij is de 2e die deze prachtige prijs wint. De eerste was voorgaand seizoen Wil van Eert.

Klik op de eerste foto om deze helemaal te zien en scroll dan.

Han kreeg de prijs voor de meeste birdies, uitgereikt door Rob Kerklaan.

Han sloot zijn speech af met een blik op volgend seizoen. Wellicht gaat hij iets doen aan de handicaps. Bijvoorbeeld dat winnaars-van-de-dag een iets lagere handicap krijgen. Zeg maar een NVGC-Handicap.
Dat zal die vrouwen leren…

Ik zat naast Rob Kerklaan en wij realiseerden ons dat wij mannen zwaar aan de bak moeten willen wij ons kunnen mengen in de strijd aan de top. We hebben thuis al niets te vertellen en nu op de eeuwige jachtvelden van Anfi ook niet. Ons leven is zwaar…

De avond vervolgde met een speech van de winnares. Caroline bedankte Han voor de organisatie. En sprak natuurlijk de hoop uit voor een vervolg in het volgende seizoen.
Zij memoreerde dat het Han was die haar weer tot Golf verleidde en introduceerde bij Maspalomas Golf, waar je lekker gratis en zonder lid te zijn kunt oefenen. Als je dat afsluit met een kopje koffie-met-uitzicht dan kan de dag al niet meer stuk.
Dat was vroeger wel anders… En dan praat ze over 35 jaar geleden.

De avond was gezellig en zelfs intiem. De gesprekken met Caroline, Ineke, haar vader, Rob, en Monique waren heel fijn. Het verbindt en weer ervaar ik dat onze vereniging hiervoor de basis legt.
Caroline is al heel lang lid, maar vond het altijd maar een stijve boel, met ‘clubjes’ waar je niet tussen kwam. Hoe anders is dat nu, zei ze. Zo gezellig, zo open.
Zij komt met de suggestie om op bijeenkomsten en vergaderingen de nieuwe leden even voor te stellen. Ik geef het maar door aan het bestuur die dit vast ook leest. Hoewel ook gezegd moet worden dat Caroline Verhoeven van de ledenadministratie altijd haar best doet nieuwe leden op te vangen.

Het levensverhaal van de vader van Ineke kwam langs en ook Caroline heb ik veel beter leren kennen. Bijzondere mensen die aandacht hebben voor de mensen om hun heen. Fijn.
En natuurlijk ook gesproken met Ineke over Route66 en de verkoop van de T-shirts.

Binnenkort gaan we weer naar huis en gaan we de zomer ‘doen’. De plannen en ervaringen werden uitgewisseld. Wat zijn we toch rijk (van leven) dat we dat allemaal kunnen doen. En we gaan het doen! We trekken er op uit en komen volgend seizoen terug op het eiland met mooie verhalen.

Enfin, de avond vorderde.
De dag vertrok en het duister nam bezit van Gran Canaria. De wind werd sterker maar de regen bleef uit. Het voelde buiten koud maar van binnen warm.
Met het geruis van de wind om de oren zochten we onze autos weer op en togen huiswaarts.

Nu lig ik in bed.
Ik zweef een centimeter of 20 boven mijn matras en overdenk dat ik dit allemaal wel heel waardevol vind en me gelukkig prijs.

Hoewel wij hier nog een paar weken zijn wens ik de lezer een fijne zomer met evenzoveel gezelligheid en natuurlijk een birdie.

De lezer begrijpt wel dat ik net weer een seizoen van Bridgerton heb gezien.

Meer informatie over NVGC-Golf en ook uitleg van Stableford vind je op onze clubpagina.

Rob Zoet.

Klik op de eerste foto en scroll dan …

Scroll naar boven